حسین وای

وجود من سرای تو ...........تپش دل نوای تو

کاری دیگه بلد نیستم.........می خونم از چشای تو

امیر القمه......گل دو فاطمه...... نشونه تو دو صد لیلا

یل ام البنین .....برم بسه همین ....ابل فضلی باشم مولا

حسین وای حسین وای

شرابم اشک ماتم شد

ارباب من محرم شد

نصیبم از گدائیت

پادشاهی عالم شد

این اعتبارمه .......این افتخارمه........بگن جنون شده کارم

اگه نا قابلم نوشته رو دلم.........که سرمست علمدارم

حسین وای حسین وای

دلم هواتا کرده.................منا ببر به کربلا حسین

یاد چشاتا کرده ...............منا بخر تورا خدا حسین

وقتی دارم میمیرم............سراغ تو ای میگیرم حسین

وقتی که زنده بودم..........قبول به زکرت میگیرم حسین

تو حجله مادرم زنجیروصد علف بیارید

به جای قرآن خدا ..........نوار روضی حسین بزارید

رو خاک من بریزید........تربت کربلا کمی گل یاس

  
نویسنده : صادق ; ساعت ٦:٤٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ آذر ،۱۳۸٤